Cieli Di Amore
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
So sudden it seemed this tragic vision painted before my eyesAmidst falling leaves, I had found my beloved bloodstained and paleFalling into the forever, so silentAware of my presence, she tued towards me... her agonizing stare,One last breath and she whispered :Everything dies before my tearfilled eyesDead and silent, a golden leaf of autumnFalling before my tearfilled eyes
This withering beautyThis eteal autumnSo silentSo silent
Forest of Shadows - Eteal Autumn
نوشته شده در ۱۳۹۶/۰۴/۱۶| ساعت 22:57| توسط Amante Abbandonato|
برچسب:
نویسنده: ترانه قربانی
خواستم درباره ی اینکه احساس پیری می کنم توضیح بدهم.
ولی به نظر نمیرسد برای کسی جالب باشد. همه ش درباره ی این است که چقدر چیز های مختلف آزادهنده هستند، و شما چقدر از چیز های مختلف بدتان می آید. همه ی پیری همین است. اصلا همین که شما از این متن لذت نمی برید یعنی اینکه هنوز پیر نشده اید و این یعنی هنوز احمق هستید.
البته... آه، درست است. شاید همه ی آدم های پیر اینطور نباشند. بعضی پیرها را دیده ام که مدام به بقیه محبت میکنند و لبخند میزنند. این ها عقل ندارند! آدم یکبار در زندگی فرصت غر غر کردن داشته باشد، آنوقت آنرا صرف لبخند زدن کند؟
البته من از جوانی هم غر غر می کردم. اصلا کار درست همین است. وق
بعضی از آدم ها،یک روز در زندگیشان می فهمند
که برای آرزویی که همیشه در سر داشتند ساخته نشده اند
آن بعضی انسان ها، در چنین روزی حالی خواهند داشت
که بقیه ی آدم ها هرگز آن را نمی فهمند.
پیوتر تئودروف
نوشته شده در ۱۳۹۶/۰۴/۲۸| ساعت 14:39| توسط Amante Abbandonato|
بعضی ها ناشنوا متولد می شوند
و بعضی ها نابینا
گاهی نیز صفت ها و ویژگی های دیگری، مادرزادی همراه ما هستند
صفت هایی مثل تنهایی
و ویژگی هایی مثل دوست داشتنی نبودن.
نوشته شده در ۱۳۹۶/۰۴/۳۱| ساعت 5:19| توسط Amante Abbandonato|
برچسب: ژنتیک,غیرمنصفانه,
نویسنده: ترانه قربانی
متاخر ترین تجربه ای که داشته ام مرا به حدس هایی درباره ی منشاء جنون سوق داد.
بگذارید برایتان تعریف کنم قضیه از چه قرار است:
چند روز پیش ابراز علاقه ی ناکامی به دختر مورد علاقه ام داشتم. پس از آنکه با جواب قاطعی همه ی روابطu200d مان را برای همیشه قطع کرد، احساس تنهایی و پریشانی، چیزی بود که به حُزن این شکست عاطفی، اضافه شد.
فکر میکنم غیر از این نباشد که انسان اساساً در پی رفع اندوه هایش بر می آید؛ و من نیز در برابر این رنج، به تقلا در آمدم.به تقلا در آمدم، لیکن هیچ راهکاری را برای تسکین این الم دربرابر خود ندیدم.
به نظر می آید که اینبار تعریف کردن تمام داستان برای بقیه، اشک ریختن، گریزاندن ذهن یا ه
... هیچ وقت چیز بدی برایت آرزو نمیکنم، نه برای این و نه برای آن دنیا.اما دردی که به من دادی برای همیشه در سینه ام خواهد ماند؛ حتی وقتی بمیرم، آن روزی که پوسیده و تجزیه شده باشم و چیزی از جسمم باقی نمانده باشد، یک درد خالی، آنجا توی قبر باقی خواهد ماند... یک درد خالی که که تو به وجودش آوردی.
«بخشی از یک نامه ی واقعی که هرگز فرستاده نشد» - پیوتر تئودوروف
نوشته شده در ۱۳۹۶/۰۵/۱۳| ساعت 19:20| توسط Amante Abbandonato|
- دارم سعی میکنم بگم هنوز امید هست.
+ اعتقادی هم بهش داری؟
- هنوز خیلی راه هست... خیلی چیزا میتونن تغییر کنن. هنوز وقت هست که ورق برگرده.
+ نمیدونم دلم برات بسوزه که هنوز امید داری یا بهت حسادت کنم.
بخشی از یک مکالمه ی واقعی
نوشته شده در ۱۳۹۶/۰۵/۱۶| ساعت 1:46| توسط Amante Abbandonato|
برچسب:
نویسنده: ترانه قربانی
امشب توی سرم آدم های زیادی رفت و امد نمی کنند،
امشب ذهنم پر از خیال نیست.
امشب، یک جمجمه ی خالی روی بالش استراحت میکند، و امشب؛
ستاره ها صورت ترا، جایی ورای دودها و ابرها، برای هم نقاشی نمیکنند.
امشب با هر انقباض قلبم، اسمت لابلای رگ هایم پخش نمی شود،
و امشب اگر به من شلیک شود، رویایت این طرف و آن طرف نمی پاشد.
امشب «عشق» به تو شاید نه، ولی عاشقی من تمام شده است؛
و امشب همه چیز آنقدر ویران شده، که امید... خجالت می کشد از این هوالی گذر کند.
نوشته شده در ۱۳۹۶/۰۵/۲۲| ساعت 23:33| توسط Amante Abbandonato|
برچسب: هوالی,
نویسنده: ترانه قربانی